Aankomst Suriname

Als we het land naderen komen we in hoge deining terecht waarvan de  golven bijna omkrullen, ademloos kijken we of er geen kruller in de  kuip terecht komt. Gelukkig gaat alles goed
De hele dag draait al de watermaker en als de tank vol is vullen we de emmers en was ik de kussens die zout zijn geworden

Om 20.00 uur passeren we de uiterton en varen we met de stroom mee de Suriname rivier op. De invaart is ruim en lang en goed betond.

Aan beide kanten van de rivier ontwikkelen zich donkere luchten met buien, maar in de rivier blijft het droog.

We genieten van het landschap en van de ondergaande zon. We zijn er bijna.
Met donker komen we in Paramaribo aan en gaan we op zoek naar een ankerplek. We zien geen andere ankerende schepen en gooien het anker uit op een plek die ons wel geschikt lijkt. Morgen als het licht is zien we het wel.

De volgende morgen zien we waar we liggen en komt ook de Gabber aan van Erik en Ernie. Het blijkt dat we bijna op de goede plek bij het Torarica hotel liggen. We gaan nog wat dichter bij liggen zodat we niet teveel tegen de stroom in hoeven te varen als we naar de kant gaan. Onder het huisje met het rode dakje is een aanleg steiger en via het hotel stap je zo Paramaribo binnen.

Suriname is fantastisch, het is net een warm bad waar je in terecht komt. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Wij voelen ons hier helemaal thuis. Hier op de foto Tante Olga de vrouw met het grootste hart van heel Suriname.

Als een dag later de Nostress met Maarten en Thea ook aankomen gaan we met z’n achten  ’s morgens vroeg op stap om ons in te klaren. In het centrum vinden we een taxi. De eerste twee locaties (links boven) zijn niet de juiste, we moeten aan de andere kant van de weg zijn. Gelukkig hoeven we niet in die lange rij te staan (rechts boven).
De eerste hindernis is genomen (onder).

We rijden weer terug naar de stad om nu de stempel die we kregen bij de Immigratie te overhandigen aan Consulaire zaken om hier een visum te kopen. (links) Van hier sturen ze ons naar de politie (midden) maar deze staat niet op ons lijstje, ze vragen zich dan ook af wat we komen doen? We moeten gewoon weer terug naar immigratie voor het volgende stempel. Om 12.30 uur zijn we ingeklaard en terug in het centrum.

Na koffie met gebak gaan we op zoek naar internet. We vinden een grote maatschappij met verschillende loketten en een wachtende rij, we sluiten ons aan. Het internet is snel gekocht maar om het werkend te krijgen moeten we nog wel een keer terug!
Daarna wordt de markt bezocht en de dag wordt afgesloten met een heerlijke Hindoestanse roti maaltijd.

De aankopen van de markt met bekende groente en fruit. De oranje awarra  vruchten zijn niet te eten, mensen die ze wel eten herken je aan hun oranje mond. De takjes met groene knippa vruchten zijn lekker maar hebben weinig vruchtvlees. De kleine rode zijn erg zuur. Voor ons nieuw waren ook de rode bananen, ze zijn zoeter dan de gele en heel erg lekker.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.