Alvor

Eindelijk op 29 september naar Alvor. Mart was er steeds een beetje huiverig voor i.v.m. de ondieptes. Maar laatst hoorde we via de marifoon dat je er op zicht prima is binnen te varen.

Je vaart vlak langs de zandbanken en ik sta op de voor punt de waterdiepte in de gaten te houden.

Je passeert de boeien aan de verkeerde kant, want die zijn ze vergeten goed neer te leggen dit jaar?

Het is heel apart om hier binnen re varen. Een maal raken we de grond maar komen niet vast te zitten. Op een paar meter afstand staan de vogels met droge poten.

Je ziet ze niet op de foto maar de Portugezen zijn alweer druk naar schelpjes aan het zoeken, elke kilo is meegenomen. Wij hebben ze nog niet gegeten, maar ze moeten heerlijk zijn maar ook prijzig!

Nog een laatste blik op het uitzicht en dan gaan we ons concentreren op een ankerplek

We varen tussen de geankerde schepen door tot vlak voor Alvor, daar wordt het al snel ondieper. Het is best moeilijk een plekje te vinden om het anker uit te gooien. Het is ongeveer 6 meter diep en de geankerde schepen liggen dicht op elkaar.

Het anker ligt, nu afwachten hoe het gaat.
Voor de nacht vinden we dat we te dicht bij de Sobat Kras liggen, een Nederlandse zeilboot. We verhalen en liggen dan wel wat meer in de vaargeul, maar ze varen toch aan beide kanten langs je heen.

De volgende morgen lag ik, “Mart” te lezen in de achterhut toen ik Bertie in de weer hoorde met de stoot willen want we lagen weer langszij de Sobat Kras, of zij bij ons. Dat is vreemd want ik dacht dat we vast lagen. Samen met Hans van de S.B. de boot verhaald en op nieuw geankerd.

Ga door naar de volgende pagina
of ga terug naar de
vorige.