Aruba4

Er is hier een duingebied met heuvels met begroeiing van vet planten en een mooie vloedlijn.
Op een gegeven moment zien we allemaal kruizen kriskras tussen de begroeiing te staan, sommige al half vergaan maar anderen met zorg hier neergezet. Het blijkt een dieren kerkhof te zijn.

Langs de waterlijn kom je aangespoeld hout en een vergane roeiboot tegen, het is een prachtig stilleven.

Ook zijn er de gewone zeemeeuwen te zien.

Maar kom niet te dichtbij want dan vliegen ze weg.

Hoe verder we naar het oosten lopen hoe kaler het wordt de grond is hier roodbruin en duidelijk vulkanisch.

Wat een uitzicht, mooier dan hotels.

Dat er wind stond dat wisten we al, we liggen al dagen te rukken aan het anker, maar hier zien we hoe de zee zich opbouwt en tegen de kust slaat. Wat een geweld en altijd weer mooi om te zien. We blijven gefascineerd door het water.

Op de weg terug komen we weer andere cactussen tegen dan dat we gewend zijn maar ze passen wel in dit landschap.

Het was aardig in Aruba maar zeker niet ons favoriete eiland. Wij blijven nog steeds verliefd op Bonaire en Martinique.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.