Voor anker en Baione

Heerlijk die uitgestrektheid en na 19.00 u. is de Ria bijna voor jou alleen.

We ontmoeten hier de eerste blijver die 7 jaar geleden hier is aangekomen en nooit meer verder is gegaan. Af en toe chartert hij wat maar meestal is hij bezig met het opknappen van zijn boot. Hij kwam langs om een drankje te drinken maar vooral een praatje te maken.

Ook hier komt weer een grote haven uitbreiding. De volgende dag gaan we de brug weer onderdoor  om naar de mondig van de Ria Vigo te gaan. Onze laatste plaats in Spanje.

We hebben geen wind een klein beetje wind en als we bij de monding van de Ria komen veel wind. Hopelijk liggen we rustig om de hoek.

We worden nog voorbij gestoven door een snelle dame.

Ook hier zit s’ avonds de hele kade vol met inktvis vissers  en ze vangen meestal veel.

De laatste kans om in Spanje een vreemd soort beest te eten. In Frankrijk ging in de bus een potje rond met iets wat op pootjes leek en het moest heel bijzonder zijn. Op zoek dus naar een restaurantje want ik weet niet hoe ze heten.

We vinden een restaurantje en krijgen te horen dat ze Percebes heten. Het blijkt het duurste van de kaart te zijn maar ik wil ze eens proeven.
Ik krijg een bordje terwijl Mart niets krijgt en begin dan maar ergens! Ik kreeg het diertje eruit, het smaakte naar iets maar ik weet niet wat, maar voor mij hoeft het niet meer. Mart krijgt later toch zijn gamba’s.
Op naar de Portugese keuken!

Ga door naar de volgende pagina
of ga terug naar de
vorige