Graciosa

Op 17 juni vertrekken we voor een tocht van 2 dagen naar de Canarische Eilanden. Eerst even op de motor tot we de ware wind kunnen oppakken en die staat behoorlijk door. We hebben alleen de high aspect op en daarmee lopen we 6 tot 8 knopen.
De eerste 24 uur is de zee erg woelig en zeker als je bijna voor de wind vaart gaat de boot naar beide kanten heen en weer. We lezen en slapen veel en alles gaat zijn gangetje
.

Op de tweede dag vangen we, sinds zeer lange tijd eindelijk weer eens een vis.
Het moet een aardige knaap zijn. Maar helaas, vlak bij de boot en voor onze ogen schier hij van de haak. Een hele mooie goud makreel gaat ons boordje voorbij.

Van verre zie je de vulkanen al liggen, al is het zicht niet zo heel goed bij het benaderen van Isla Graciosa.

We varen de zeestraat Rio la Graciosa, tussen Lanzarote en Graciosa in en kijken tegen een hoge muur van vulkanen op Lanzarote op.

We zijn op weg naar de enige haven van Graciosa, Caleta del Sebo en vragen ons af of we toegelaten worden zonder vergunning. Als we in de haven zijn worden we toe gefloten door de haven meester. Er is geen plaats voor ons, dan maar voor anker.

Even voor de haven hebben we de ankerplek al gezien. Het zijn er drie maar de middelste, bij de Playa Francesa moet de beste zijn en daar liggen ook al enkele zeil jachten. Het anker gaat uit en we liggen direct prima.

De volgende dag blazen we de bijboot op en gaan naar de kant. Het water is werkelijk prachtig blauw en je kunt het anker op de bodem zien liggen. Het strand ligt er nog verlaten bij en je doet er gelijk al mooie strand vondsten, zoals deze 2 meter lange boomstronk of is het een reuze bot?
Wij wandelen door het mulle zand naar Caleta del Sebo en gaan op zoek naar de haven meester.

Aangekomen bij de haven horen we hem al op zijn fluitje blazen voordat we hem gezien hebben. We vragen hem hoe we aan een vergunning kunnen komen en we krijgen een telefoon nummer. Een vergunning moeten we aanvragen in Las Palmas op Gran Canaria…… Maar als we maar voor twee nachten willen komen kunnen we gelijk komen. Ineens is er wel plaats!
Eerst gaan we ons tegoed doen aan een Spaanse vis maaltijd want daar hebben we heel veel trek in. De haven meester vindt dat geen probleem, zoveel haast hoeven we ook niet te maken.

Na het eten en de wijn beginnen we aan de wandeling terug naar de boot, maar als Mart een Land Rover ziet staan, een van de auto’s die hier het meeste rondrijd, vraagt hij wat het kost om ons naar de ankerbaai te brengen €10,00 afdingen niet mogelijk. Dat scheelde weer een stukje door het mulle zand.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige