Weer op bonaire

29-11-2014  Bonaire. Lieve familie en vrienden.
Hier even een bericht van ons. Afgelopen zomer is onze website wat stil gevallen, hierover heb ik al kort geschreven op de site.
Afgelopen zaterdag morgen was ik net weer begonnen met een vervolg voor de site toen de boot begon te schommelen, door een hard voorbij varend motor bootje, dat doen ze hier wel vaker alleen deze keer hield het schommelen van de boot op maar in mijn hoofd bleef het schommelen en draaide de wereld rond.
Ik kon nog net op de bank gaan liggen toen ik hevig begon te braken.
Na een toilet bezoek kon ik zelfs niet meer naar de bank komen en bleef ik op de grond liggen. Na contact met het Cruise Schip Maasdam van de HAL hebben Martin en de bemanning van de Acapella de boot naar de haven gevaren alwaar een ambulance klaar stond.

Na het aanbrengen van een infuus met anti braakmiddel hebben ze me overeind geholpen en ben ik naar de ambulance gelopen.
In het ziekenhuis werden allerlei onderzoeken gestart en uiteindelijk kwamen ze tot de ontdekking dat ik waarschijnlijk een neuritis vestibularis moest hebben een afwijking aan het slakkenhuis in het middenoor. Met middelen tegen het braken en de duizeligheid en het advies drie dagen bedrust te houden mocht ik weer naar huis (boot). Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het haventerrein was intussen gesloten en met behulp van de Acapella heeft Martin de boot weer naar de Moring gevaren. Ik mocht zolang bij de eerste hulp blijven liggen.
Toen ik het ziekenhuis verliet was het anti braakmiddel uitgewerkt en moest ik weer terug naar het ziekenhuis voor nog een injectie tevens werd er nog een ECG gemaakt en de bloeddruk gecontroleerd, deze was eerst te laag maar bleef nu te hoog. De oorzaak is mogelijk stres en oververmoeidheid en dat kan wel een beetje na alles

wat ik de laatste maanden heb meegemaakt.
De druppel die de emmer deed overlopen was wel de weigering van
ARKE Fly om mij naar Curaçao te laten vliegen met een enkele reis.

Terug op de boot heb ik 48 uur geslapen en als ik maar even wakker was dronk ik water omdat dit het beste zou werken tegen de door elkaar geschudde oorsteentjes. Door de medicijnen had ik geen last meer van braken maar de duizeligheid bleef bestaan en ik kon niet anders, dan stil met mijn ogen dicht te blijven liggen.

Na drie dagen in bed moest ik weer gaan wandelen, maar dat is niet zo gemakkelijk als je op een boot verblijft. Voorzichtig ben ik in de bijboot gestapt en bij Karels naar het begin van het terras gelopen. Dit was meer dan genoeg. De vele beelden die ik hier had maakte me dodelijk vermoeid, toch hield ik het een uurtje uit terwijl Martin, en Martin en Ellen van de Acapella een drankje dronken, voor mezelf was er Water.

Martin had intussen een afspraak gemaakt bij de Neuroloog in het ziekenhuis waar we de volgende morgen om 8.00 uur moesten zijn.
De dag ervoor had hij doorgebracht met telefoneren en bezoeken aan het ziekenhuis om gedaan te krijgen dat de rekeningen direct naar de verzekering gestuurd konden worden.
Toen wij s 'avond nog steeds geen antwoord hadden, nogmaals gebeld en men verzekerde ons dat alles in orde was. s 'morgens in het ziekenhuis was er nog niets geregeld.
De neuroloog zag iets bekends in mij maar ik niet in hem. We hebben in dezelfde tijd in het Academisch ziekenhuis in Leiden gewerkt op de afdeling neurologie.
De anamnese die hij afnam gaf hem al zekerheid over de diagnose die hij ging stellen. Een CT scan moest die diagnose nog bevestigen. Volgens de arts moest er bij mij ook een lichtje gaan branden met betrekking tot de diagnose.De CT scan gaf een minimale afwijking te zien boven de hersenstam bij het evenwicht centrum.
Ik heb een heel klein herseninfarct gehad.
Om te controleren of er hart problemen zijn moet ik volgende week naar de Cardioloog voor verder onderzoek. De bloeddruk is nog steeds erg hoog maar dit zorgt er ook voor dat eventuele bloedpropjes op hun plaats blijven en even geen problemen meer veroorzaken.
Voorlopig heb ik andere medicijnen voorgeschreven gekregen.

Dit wordt even pas op de plaats, we blijven voorlopig op Bonaire tot we meer weten.
Het plan om naar Tampa in Florida te gaan was toch al van de baan omdat mijn broer Jacques zijn huis in Florida verkocht heeft en op dit moment onderweg is om in Nederland.

Om weer eens Sint Nicolaas te vieren met de andere familie leden in het nieuwe huis van mijn nichtje Maaike en haar man Tijs. Heel veel plezier allemaal. We zullen aan jullie denken, dobbel ze maar!!!
Wij zijn hier even in goede handen als nu ook de Zorg en Zekerheid / ANWB wil gaan meewerken en niet een borg van 250,00 Antilliaanse guldens terwijl ze hier geen Antilliaanse guldens hebben maar Amerikaanse dollars en omgerekend het bedrag nog geen 100,00 euro is. Daarvoor kun je net het ziekenhuis binnenkomen maar zeker niet behandeld worden. En de bedragen die hier gerekend worden zijn zeker niet zo hoog als in Nederland. De cardioloog vindt voor alsnog geen afwijkingen. Het ECG is prima maar ze wil nog wel een
24.00 uur registratie maken en een Echo van het hart. Bij de neuroloog moet ik 22 december terug komen.
Langzaam aan is de duizeligheid afgenomen en ook het dubbelzien wordt minder, wel blijft het lezen vermoeiend.
Het lopen gaat ook wat beter, ik hoef niet meer aan de arm maar een hand is ook goed.
Maar zonder hulp kan ik zwemmen, zodat de training waar ik na de operatie in Bonaire mee begonnen was kan door gaan. De arm en buik spieren nemen dan ook in kracht toe en dat komt nu weer goed van pas.
Nu maak ik snorkelend foto’s.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.