Noord West Spanje 8

De toegang naar het dorp. Wat is oud en wat is opnieuw opgebouwd?
Aan het cement kan je zien dat later verbeteringen zijn aangebracht.

Toen we vanmorgen weggingen uit Vivero was het erg bewolkt, maar hoe verder we naar het zuiden reden hoe zonniger het werd. En nu hier schijnt de zon en kunnen we zelfs richting Muros een aardig eind kijken.

Als de zon schijnt ziet alles er mooier uit en lijkt het water blauwer.

Het huis zo dicht aan het strand moet wel gebouwd zijn op palen, want het kan ook hier behoorlijk spoken.
Op de terugweg naar de boot zien we nog verschillende mooie plekjes. Maar willen we voor donker bij de boot zijn dan kunnen we niet meer stoppen voor een foto moment. Maar het is hier echt prachtig, wat een mooie streek.

De volgende dag rijden we langs de noordelijke Ria’s ten westen van Vivero.
Gisteren avond zijn we al langs deze rivier mondingen geweest maar toen over de doorgaande weg. Het is hier weer mistig, maar dat zijn we nu wel gewend.

De bergen zijn hier hoger en de wanden steiler maar op zee krijgen we alweer een zonnetje.

Een van de vele vuurtorens.

Op de parkeerplaats ontmoeten we een motorrijder uit IsraŽl. Hij heeft zijn motor over laten brengen naar Athene en is vandaar af een route aan het maken langs vuurtorens in Europa. Hij heeft nog een lange weg te gaan!

De laatste dag dat we de auto hebben gaan we eerst de was doen. We lunchen in een gezellige kroeg. Voor mij St. Jacob schelpen en voor Mart inktvis maar helaas vinden we die allebei niet lekker en hij besteld iets anders. Maar de inktvis mogen we niet afrekenen. Dan maar een flinke fooi.
Na de was gaan we naar Ribadeo ten oosten van Vivero en nadat we daar wat gedronken hebben aan de rivier gaan we via de kustweg terug.

Ik wil naar het strand van de Kathedralen.
In GaliciŽ, waar de kracht van de zee en het geduld van de tijd samenkomen, is het resultaat een kunstwerk.
Je hoeft alleen maar te wachten op laag water, maar vandaag is dat pas vanavond.

Het water is al aardig gezakt en de eerste  jongens wagen zich al richting de Kathedralen. Maar dan komen de mensen van de strandwacht vertellen dat je er nog niet naartoe mag.

Zo zien de koepels eruit als je er wel naartoe mag. Het moet een prachtig gezicht zijn om onder die bogen te staan met uitzicht op de volgende bogen en zand gangen tussen leisteenmuren. Met je voeten in het zand en je hoofd in de lucht.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.