Cascais Peniche

Ook een vis club is goed vertegenwoordigd.

De grotere vissers schepen liggen voor anker daar is hier geen haven voor.

Een prachtige baai waar je goed kan ankeren, als je maar niet in oude rotzooi je anker gooit. Voor ons was dit de derde keer in ons zeilers leven.

De noorden wind stond nog steeds goed door maar 17 mei is het rustig weer en met weinig wind gaan we wel op de motor. We willen door.

Vandaag willen we naar Peniche.

Om 7.00 uur gooien we los en verlaten we Cascais. De havenmeester komt ons in zijn dinghy tegemoet varen om de hek pas aan te nemen en het statiegeld terug te geven.

Als we vertrekken staat er weinig wind en motoren we tot de kaap dan gaat het zeil erbij. Op dat moment staat er 24 knopen wind maar niet voor lang, we moeten kruisen. Als we met de 2e slag onder de kant komen gaat de motor erbij.  Om 18.00 uur leggen we aan in de haven van Peniche.

Peniche is bijna een eiland er loopt zeewater tussendoor, het is verbonden met bruggen.
Het is een Marine stad en dit weekend zijn er Marine dagen.

Het is mooi weer en we lopen langs de stadswallen naar de noord kant, doen daar boodschappen en gaan met een taxie terug.

Ook hier weer oude forten en stadswallen.

In het Fort naast de haven zit de Marine en die is op deze zaterdag ruim present. Ze varen met belangstellenden een rondje in de haven. Ze varen keihard door de haven en weer terug. Wij liggen aan de buitenkant van de haven en daar beuken we tegen onze buurman. Als een stootwil lek slaat is Martin het zat en gaat klagen.
Als hij lang wegblijft ga ik eens kijken. Ik struikel over een  cementen rand  waar een buis onder ligt. Ik val op mijn neus en knie en direct schieten Marine mensen mij te hulp met jodium en gazen. Als de duizeligheid over is helpen ze me op te staan. Met oranje knieŽn loop ik naar het haven kantoor. Ze wilden ook nog jodium in mijn neus doen omdat die ook bloede. Met Martin ga ik een biertje drinken. Als we weer terug lopen naar de boot is de rand waar ik over viel wit geschilderd.

Zaterdag 19 mei. Om 8.00 uur gooien we los en varen naar de kaap. Om 10.00 uur gaat het zeil omhoog, hoog aan de wind varen we in de richting van Spanje.
Om 17.50 uur zitten we met wegvallende wind in dichte mist. Op de motor verder. De mist blijft dicht en als de hoeveelheid vissers boten op zee toeneemt ga ik toch liever de haven in. We zijn vlak bij Figuera da Foz.
Het is nog even heel spannend bij het binnen varen. Het rode haven ligt staat op de verkeerde plaats op de kaarten. Ik zit achter de radar en Martin bij de plotter. Langzaam scharrelen we in zeer dichte mist en onduidelijkheid met de kaarten naar binnen. Om 22.15 liggen we afgemeerd in een box.
De volgende dag blijkt dat de pieren zijn verlengt.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.