San Blas Islands 1

Aan het randje van de Caribische Zee dobbert de allermooiste bounty-archipel: De San Blas-eilanden
Eilandjes met azuurblauw zeewater, suikerwitte stranden en wuivende palmbomen. Maar wat Panama's San Blas-eilanden pas echt uniek maakt, zijn de bewoners: de Kuna-indianen.

7 januari 2014 vertrekken we bij zon’s opkomst uit Islas del Rosario. Terwijl Martin de ankerspullen opruimt vaar ik alvast verder en neem nog wat foto’s. dat laatste heeft meer mijn aandacht, ik hou me niet aan de koers en de boot loopt aan de grond. Ik kan dus toch geen twee dingen tegelijk, terwijl ik dat wel vaak verkondig!!
De eerste uren kunnen we heerlijk zeilen maar in de middag moeten we drie uur motoren. Ook de dag daarop moeten we ’s middags weer een paar uur op de motor. Vlak voor zon’s ondergang berijken we het buitenste rif en gaat het zeil naar beneden, we willen graag op de motor tussen de riffen doorvaren. Aan weerskanten lopen brekende golven op het rif.
Gelukkig hebben we naast het boek “The Panama Cruising Guide” ook digitele kaarten, die naar aanleiding van het boek gemaakt zijn,  gekregen van Erno van de Tara. Zonder deze kaarten waren we hier zeker niet in het donker binnen gevaren.

Het is een mooie plek waar we de volgende morgen wakker worden, alleen op deze foto is het vaste land van Panama heel goed te zien.

Wij hebben het alleen maar in dikke wolken gezien zoals op deze foto.

We zien nu duidelijk de riffen liggen waar tussendoor wij hebben gevaren en ook een paar scheepsvrakken die minder geluk hadden.

We liggen bij Nargana een eiland waarvan de bewoners hebben besloten de traditionele wijze van leven op te geven. Een paar voorbeelden daarvan zijn dat de chiefs weinig gezag hebben, de vrouwen geen traditionele kleding dragen, er is hier elektra, internet en telefoon en tv. Wij kozen dit eiland omdat er winkels en een pin automaat zou zijn. Als we het eiland op gaan blijkt deze er niet te zijn wel kunnen we er fruit en brood kopen. De voorraden aan boord zijn nog niet op.
Omdat er telefoon is kunnen we ook een simkaart en data voor het internet kopen. Omdat dit toch wel nieuw was, was het een hele uitzoekerij om het voor elkaar te krijgen. Maar uiteindelijk lukt het.

Een overzicht van de eilanden die we bezoeken.

Terwijl we onderweg zijn naar het volgende eiland komt er een zeil kano ons tegemoet, hij heeft flink de vaart erin maar met enkele handelingen strijkten ze het zeil “lappendeken”, halen de mast naar beneden en proberen ze onze boot vast te pakken. Het gaat allemaal zo snel dat de man die de mast omlaag haalt overboord valt en Martin dat niet in de gaten heeft. Ze hebben crabben en kreeften te koop.

Doe ons maar twee kreeftjes.

Allebei vervolgen we weer onze weg, alleen moet bij hen alles weer overeind gezet worden.

Archipiélago de San Blas  Het is een archipel van ongeveer 357 eilanden voor de kust van Panama. Over een lengte van 160 kilometer. Samen met een lange strook op het vaste land vormt het de Panamese provincie Kuna Yala.
De Kuna indianen waren de oorspronkelijke bewoners van Panama. Nadat het land door de Spanjaarden werd gekoloniseerd bleven deze indianen alleen nog op de San Blas-eilanden over, en op een kleine kuststrook op het vasteland. In 1925  kregen de Kuna het recht op zelfbeschikking.

De Kuna-indianen zijn uniek in de wereld; ze hebben hun eigen provincie die een groot deel van Panama beslaat, de Comarca de Kuna Yala.
Ze zijn grotendeels autonoom van Panama. Met eigen wetten, een eigen regering en een eigen taal. Met unieke legendes, muziek, keuken en dans.
Die autonomie moest wel bevochten worden. Nadat de Kuna’s waren verjaagd uit hun oorspronkelijke habitat, het Darién-regenwoud bij de Colombiaanse grens, vestigden ze zich op de eilanden.
Geen indianenvolk heeft zijn traditionele cultuur zo goed weten te behouden als de Kuna,
Het 'Kuna Yala' gebied is een van de 7
comarcas binnen Panama, met zelfbestuur door de inheemse volken.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.