Porto Santo

Op woensdag 6 juni vertrekken we, na alles rustig te hebben klaargemaakt, naar Porto Santo het noordelijkste eiland van de Madera groep.
De wind is te westelijk gedraaid en we moeten hoog aan de wind zeilen, 220░ in plaats van 237░. Maar de wind zal nog wel ruimen.

In de afgelopen 2 dagen is de wind noordelijker geworden en liggen we weer bijna op de koerslijn. We proberen de spinaker maar als deze staat moeten we zelf sturen, de wind is net te veel en de zee te onrustig zodat de windvaan en de stuur automaat het niet aankunnen.

Op zaterdag middag zien we langzaam de contouren van Porto Santo verschijnen. Dit is toch altijd weer een belevenis.

We hopen nog voor donker binnen te komen en gelukkig gaat dit lukken.

Na een tocht van 456  nm. komen we aan in Porto Santo. Voor ons is dit de langste tocht tot nu toe in alle jaren dat we varen.
Naast de haven is een prachtige ankerplaats en omdat we om 21.30 uur aankomen is het zonde om een nacht te betalen. We hebben zelden zulke goede ankergrond gehad.

De volgende dag maken we de wandeling naar de hoofdplaats, langs een prachtig wit strand, dit omdat Porto Santo geen vulkanisch eiland is maar afgesplitst is van het vaste land.

We komen in een schattig plaatsje terecht met veel toeristen. We ontmoeten daar een aardige dame. Haar man maakt rondritten over het eiland. Hij is goedkoper dan een auto huren en hij weet de weg. Dus de afspraak is snel gemaakt.

De volgende middag worden op we opgehaald door een taxi busje en vertrekken we de bergen in. Eerst het noordoostelijke gedeelte waar het het kaalst is en de minste mensen wonen.

We gaan bergje op bergje af via het noorden naar het midden gedeelte van het eiland.

In het midden van het eiland zijn de meeste  bomen en struiken gepland.
Alles wat hier groeit is aangelegd.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.