Spanje 2018 4

De dames dragen nu een witte Mantilla.
Ook al is het ligt de kaarsen branden weer en is er weer een mogelijkheid voor de kinderen om zoveel mogelijk kaarsvet op te vangen om daar een grote gekleurde bal van te maken. Hoe groter de vet bal, hoe hoger het aanzien in hun buurt. Aan de grote van de ballen te zien, zijn ze daar al lang mee bezig.

Langzaam komt de Paso om de hoek.
Vooral tijdens de rustmomenten is het erg boeiend het chaotische gedoe eens goed te observeren. Dragers praten met familie, flessen water gaan van hand tot hand, de kleinste broedertjes scharrelen door elkaar heen, sommige dragen een mandje met snoepjes en bid prentjes.

Sommige Costa eros ( dragers ) laten de beelden dansen op de maat van de tamboers. De tamboers symboliseren het onweer dat opstak na Christus' dood. Vandaag is de muziek wat minder droevig.

De dreigend uitziende puntmutsen worden capirote genoemd en garanderen de anonimiteit van de deelnemers. De hoogte van de puntmuts ligt per broederschap vast. Zo kunnen offers zonder ijdelheid worden gebracht.

Het lijkt wel of vandaag al het zilver uit de kluis is gehaald waardoor alle leden van de broederschap mee kunnen lopen.

Vandaag meer heren in donkere kleren en dames met een witte Mantilla.

Vele balkons zijn versiert met velours rode kleden met het embleem van de broederschap. Dit is de enige groene die ik heb gezien.

 

Ten slotte komt het Mariabeeld; zij sluit de stoet af. Voor vele vormt dit het emotionele hoogtepunt van de boetprocessie. Het beeld is altijd gekleed, heeft een meters lange mantel en staat onder een baldakijn dat gedragen wordt door zilveren zuilen.

 

Op het baldakijn zijn vaak allegorieŽn en wapenschilden geborduurd. De Virgen is altijd gekroond en weent kristallen tranen vanwege het verdriet om Christus' Dood.

 

Vele van deze Maria’s worden vereerd met eretekens en medailles, voor het beeld staan traditioneel grote kaarsen gerangschikt, naast het beeld grote bollen met bloemen, erachter zijn speciale kandelaars die haar mantel verlichten.

Als de processie bij de kerk weg is lopen we de stad in op zoek naar een terras.

Bij het klooster mogen de zusters ter ere van de Paas Processie naar buiten kijken. Normaal leven ze in afzondering.

Ook bij het stadhuis staan de deuren open, daar is een expositie van foto’s en maquettes.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.