Trinidad 1

Op 19 maart vertrekken we om 6.00 uur naar Trinidad en denken daar voor donker aan te komen. Maar niemand heeft echt goed de afstand en de tijd bekeken.

vIk duik na vertrek nog even mijn bed in, maar als ik eruit kom gaan we met deze koers van ruim 120 aan de wind wel de spinaker zetten.
En zo varen we 7 uur heerlijk voor het lapje.

Langzaam aan wordt de noordkust van Trinidad zichtbaar, het is hoog en groen.
Om 17.00 uur wordt de spinaker weggehaald en zetten we koers richting de Golf of Paria, aan de west kant van Trinidad.

We varen langs de noordkant van Trinidad en ik had me niet gerealiseerd dat Venezuela zo rare bocht maakt en dat de Golf of Paria meer een binnenzee is.

Steeds weer krijgen we een ander zicht op Trinidad.
Dan passeren we Scotland Bay een prachtige beschutte baai waar je prima kunt ankeren. Maar wij willen naar de drukte, waar alle havens, watersport winkels en werkplaatsen zijn.

Nog een paar hoekjes om en we moeten de drukte gaan zien.

Achter ons zakt de zon langzaam achter de horizon als wij de baai van Chaguaramas in varen.

We varen eerst naar de Customs toe om ons te melden. Ook al heb je in Tobago je visum gekregen toch moet je, je hier weer melden. Naar de Immigratie moeten we morgen. De Nostress is ook aangekomen en samen gaan we op zoek naar een mooring. Omdat het nog licht was zagen wij nog een paar vrije boeien.
De volgende morgen krijgen we bezoek van Fred, een Amerikaan die hier al langer verblijft. Hij heeft heel veel informatie, boekjes en kranten en wat hij niet bij zich heeft stuurt hij over de mail. Er is ’s morgens ook een netje op de marifoon met informatie voor die dag. Helaas zijn niet alle Amerikanen goed te verstaan.Daarna gaan we naar de immigratie, we kregen te horen dat we wel eerder hadden kunnen komen, het kantoor is om 8.00 uur open en wij komen om 11.00 uur eindelijk aanzetten. Gelukkig krijgen we geen boete.

De komende dagen gaan we op onderzoek uit naar wat hier allemaal is en wat ze kunnen doen. We willen een beugel laten maken voor over het achterste gedeelte van de kuip zodat de zonnepanelen daarop kunnen liggen en niet meer op de bimini liggen. We vinden de bimini daarvoor toch te zwak. We vinden drie metaal bedrijven bij elkaar. Bij twee vragen we een offerte aan. Het eerste bedrijf is zo snel en goed van prijs, dat we de tweede maar weer afzeggen. Bij navraag blijkt deze ook het duurste te zijn.
Verder willen we een nieuw onderdeel voor de watermaker zodat deze weer schoner water maakt.
De watersport winkels vinden we duurder dan verwacht en vallen qua assortiment ook wat tegen. We vinden toevallig ook een internet bestel winkel “Marine Warehouse” met een hele aardige dame die ons terzijde staat.Zeker als de importeur van onze watermaker geen importeur meer is maar alleen zijn eigen watermaker verkoopt, mailt Fanny alle gegevens van onze watermaker naar Amerika en beantwoordt ze hun vragen.

’s Avonds gaan we regelmatig uit eten, elke haven heeft ook een restaurant en ’s morgens wordt verteld welk restaurant wat serveert.

Terwijl wij het hier warm hebben met 33 zit onze web master heerlijk in de sneeuw. Hij en zijn vrouw hebben het wel verdiend.

 

Op zondag maken we ons eerste uitje. We gaan naar het eilandje dat naast de baai ligt, Gaspar Grande. We varen met het bijbootje naar het strandje maar daar is onderwater niet veel te zien dus gaan we weer verder om de hoek, waar je prima kunt snorkelen.

Ga door naar de volgende pagina,
of ga terug naar de
vorige.