Zuid Portugal 1

De stad loopt langzaam weer leeg. Ik maak een afspraak bij de tandarts waar ik zes jaar geleden ook ben geweest maar er zit een andere arts en de prijzen liggen veel hoger dan toen. Ik laat alleen het hoognodige doen.

Het blijft koud weer, zelfs te koud in de zon. Het is de eerste keer dat we binnen gaan zitten. Het is wel een heel mooi café.

Prachtig ingericht en met kunst aan de muur. Als de warmte ons in de steek laat een prima plek om te vertoeven.

We willen deze week van 7 april ook nog de  Rio Guadiana op maar het weer is erg onbestendig en niet te vergelijken is met zes jaar geleden
Nu zag ik op internet deze afbeelding en zag dat de oorsprong helemaal onder Madrid ligt. Het is een van de grootste rivieren van het Iberisch Schiereiland.
Ze ontspringt in het oosten Spanje en mondt uit op de grens van de. Ze is 744 km lang en vormt een deel van de grens tussen Spanje en Portugal.

We blijven in Ayamonte en genieten van de stad zo vlak bij de haven, de Spaanse gezelligheid en het lekkere eten. Je hoeft hier geen hele maaltijd te bestellen maat allemaal kleine hapjes met steeds weer nieuwe smaken.We genieten volop en Martin hoeft niet te koken!

15 – april. Na 18 dagen Ayamonte vertrekken we weer. Om 8.00 uur gooien we los en varen we de rivier af. Buiten gekomen staat er geen wind en blijft de motor aan.
Het wordt een dag met wel of geen wind uit zeer verschillende richtingen terwijl we gerekend hadden op een lekker lopend windje, helaas geen mooie trip.

Op afstand zien we een bui met onweer over Portimão trekken en even denken we er over om eerder een haven aan te doen. Maar als de bui het land optrekt vaar ik toch liever door.
Om 23.00 uur gaat het anker uit in de kom bij Portimão. We hebben 9.00 uur op de motor gevaren en toch nog 4.00 uur gezeild.
We liggen 3 dagen heerlijk voor anker en het is ook niet druk op de ankerplaats.

Voor donderdag wordt veel wind voorspeld en gaan we weer de haven in en worden we weer opgevangen door Hans van de Dubbel Trubbel.

Vrijdag is er weer “happy hour” maar zonder kortging! Voor het eerst is er weer een grote groep Nederlanders met “bekende” van 7 jaar geleden. Helaas herkende ik hen niet meer. Terwijl Martin Dick nog gezien had bij het Breehorn feest.

 

De vrijdag erna was er weer een klein clubje maar net zo gezellig.

Voor ons vertrek willen we nog een keer uit eten bij “Eles já Chegarem”. Willem is Nederlander en zijn vrouw Portugese en ze kookt heerlijk.
Het is 1 mei en die wordt in Portugal echt gevierd. Ook al heeft Paula gereserveerd het restaurant zit helemaal vol en we zijn niet de enige die wachten.
We mogen naar boven waar nog een ruimte is. We eten weer heerlijk en
natuurlijk de kleine schelpjes die iedereen hier eet, deze kweekt Willem zelf.

Ga door naar de volgende pagina
of ga terug naar de
vorige.