Nog twee dagen  verkennen we  prachtige plekken in Lissabon.

Praça Dom Pedro IV, in de volksmond, Praça do Rossio

We stappen uit de dubbeldeks bus, midden in het centrum van Lissabon op het Praça do Rossio. Dit plein mag zichzelf een van de hoofdpleinen noemen van Lissabon. Het ligt in de sfeervolle wijk Baixa. Het plein vormt een knooppunt in Lissabon tussen de stadsdelen Bairro Alto en Chiado aan de ene kant en Castelo Sao Jorge en de wijk Alfama aan de andere kant.

Staande op het plein zien we de top van de Santa Justa-lift en het Carmoklooster.

Aan het plein zijn diverse gezellige terrassen waar we een kopje koffie gaan drinken voordat we aan de wandeling beginnen.

In 1889 zijn twee indrukwekkende barokfonteinen toegevoegd, een aan elke kant van de zuil.  De fonteinen zijn identiek aan elkaar en de beelden op de fonteinen zijn mythische figuren. De fonteinen zijn gemaakt door een Franse beeldhouwer

 

In het midden van het plein staat een 28 meter hoge zuil die hier in 1870 is geplaatst. Bovenop de zuil staat het beeld van koning D. Pedro IV, die in zijn rechterhand de grondwet vasthoudt. Aan de voet van de zuil staan allegorische beelden die Recht, Moed, Terughoudendheid en Wijsheid voorstellen.

Vergeet niet te genieten van de mooie patronen van de zwart witte tegeltjes op de grond. De straten van Lissabon zijn vaak prachtig bedekt met calçada, kleine vierkante steentjes, die gelegd worden in een mozaïek.
De bestrating van Rossio heet Mar Largo (wijde zee). Wanneer je daar langs of op loopt dan snap je de naam. Je kan er zelfs een beetje zeeziek van worden als je er te lang naar kijkt. De golven symboliseren de ontmoeting tussen de Taag en de Atlantische Oceaan.

Voor ons zien we aan het einde van het plein het Neoklassieke Teatro Nacional Dona Maria II. In de 15e stond hier het Estaus paleis, dat door een brand verwoest is. In 1842 werd begonnen met de bouw van het theater. Maar weer werd het gebouw grotendeels verwoest door een brand in 1964 en weer werd het gebouw in zijn oude glorie herbouwd. Sinds 2012 is het een Nationaal Monument.

Estação de Caminhos de Ferro do Rossio of “Station Rossio”.

We lopen langs het theater de straat in, en zien aan de linker kant van de straat een apart gebouw, het Estação de Caminhos de Ferro do Rossio of in het kort, Station Rossio. Dit is niet wat je verwacht van een station. Het station ligt midden in het centrum tussen de pleinen  Rossio en Praça dos Restauradores. Hier vertrekken alleen de treinen van en naar Sintra. Bijzonder is als je vertrekt met de trein dat je direct door een tunnel gaat door de heuvels die het centrum van Lissabon omringen.                                                                                                            Het is een van de meest karakteristieke monumenten van Baixa. Het gebouw werd aan het eind van de 19e eeuw gebouwd. De architect liet zich inspireren door de  Manuelstijl, een Portugese laat gotische stijl met decoraties die verwijzen naar de zee, met afbeeldingen van schelpen, scheepstouwen, koraal en naar de ontdekkingsreizen. De periode, waarin deze stijl toegepast werd, is die van de reizen van Vasco da Gama, die de reisroute naar India vastlegde.                                                                                                                                                                     De buitenkant wordt gekenmerkt door de twee hoefijzers en de elegante klokkentoren. Een andere bijzonderheid zijn de perrons die liggen ongeveer 30 meter hoger dan het niveau waar je binnenkomst in het station. Boven de sporen kunt u het ijzeren dak zien dat ontworpen is door Gustave Eiffel.     

 

Praça dos Restauradores ofwel het Restauradores-plein.

We lopen verder naar het volgende plein, het Praça dos Restauradores ofwel het Restauradores-plein. Midden op het plein staat de     majestueuze obelisk van het Monumento dos Restauradores trots op een aantrekkelijk met mozaïek geplaveid gebied. Het werd ingehuldigd in 1886 en heeft twee bronzen beelden, die de “overwinning” en “onafhankelijkheid” symboliseren.                                                                              In 1640 werd Portugal bezet door Spanje en die overheersing duurde 60 jaar. Evenals werden er plaquettes aangebracht ter herdenking van degenen die zijn gesneuveld in de belangrijkste veldslagen van de Portugese Restauratieoorlog.

 

Monumento dos Restauradores

Rond het plein staan een aantal van de meest iconische gebouwen van de stad. Aan de ene kant van het plein bevindt zich het prachtige Edén Hotel in een markant gebouw dat vroeger een bioscoop was en het Condes Cinema, beide mooie voorbeelden van art-deco-bouwstijl.   Wat verder op het plein de het Palácio Foz. Gebouwd in barokstijl tussen 1755 en 1777 voor de markies van Castelo Melhor, is het grootste en belangrijkste gebouw op het plein.  Het huidige Italiaanse uiterlijk is het resultaat van een laat achttiende-eeuwse renovatie door de Italiaanse architect. Het paleis heette oorspronkelijk Palácio Castelo Melhor, maar werd later omgedoopt tot Palácio Foz voor de markies van Foz, die hier in de negentiende eeuw woonde.
Het paleis heeft een magnifiek interieur met pompeuze vergulde versieringen, marmeren pilaren, smeedijzeren balkons en balustrades, beschilderde plafonds en muren versierd met azulejo-panelen. De meest indrukwekkende zaal is de Sala dos Espelhos, een weelderige spiegelzaal in Lodewijk XIV-stijl. Helaas is het paleis gesloten en kunnen we het niet bewonderen.

via Avenida da Liberdade naar Rotunda do Marquês de Pombal en Parque Eduardo VІІ

We gaan verder naar het noorden via de Avenida da Liberdade. “Avenue of Liberty” het is een prachtige laan, iets meer dan een kilometer lang. Omdat de laan zo lang is stappen we al snel op de bus. het is de statigste laan van Lissabon,  met negentiende-eeuwse gebouwen en trottoirs bedekt met mozaïeken die aangename zwart-witte patronen vormen. De boulevard is 90 meter breed met in het midden een brede strook met bomen, parken en waterpartijen overdekte terrassen en cafés. Hij staat bekend als een van de duurste winkelstraten van Europa en als de thuisbasis van talloze luxe winkels, boetieks, hotels en ambassades. De laan werd gebouwd in 1879, toen het voormalige park werd veranderd in een grote boulevard. Sindsdien is het uitgegroeid tot een van de meest prestigieuze adressen in Portugal

Rotunda do Marquês de Pombal 

Het plein is een eerbetoon aan Sebastião José de Carvalho e Melo, de staatsman die van 1750 tot 1777  eerste minister van Portugal was. Hij kreeg van de toen heersende koning de titel van Markies van Pombal en die titel wordt nog steeds gebruikt. In het midden van het plein, staat een beeld van de Markies van Pombal, waar hij met één hand rust op een leeuw, symbool van macht en zijn ogen gericht op de wijk Baixa Pombalina, een deel van het centrum van Lissabon dat Pombal herbouwde na de aardbeving van 1755.  Het bronzen beeld, werd onthuld op 13 mei 1934, en staat op een 40 meter hoge zuil.

We lopen het Parque Eduardo VII in. Koning Eduardo VII van het Verenigd Koninkrijk, is degene waarna het park is vernoemd in 1902. Dat komt door het bondgenootschap die Portugal en het Verenigd Koninkrijk hadden getekend. Ze wilde de samenwerking op deze manier vieren met elkaar.  Van verre hadden we al de hele grote vlaggen van Portugal gezien en hoe dichterbij we komen hoe groter ze worden!

Op weg naar een van de zeven heuvels, Alfama en Castelo de São Jorge

We lopen terug naar de rotonde waar de bussen van de hop-on/hop-off staan  en rijden terug Baixa, bij het Praça do Comércio nemen we daar de tram om naar Alfama te gaan. Vanwege de kleine en smalle straatjes is de tram het beste vervoermiddel of je moet tegen de heuvels op klimmen.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.