19 -Van Lissabon naar…

We zijn ruim een week in Lissabon geweest, tijd om weer eens verder te trekken. Het is begin september op naar het zonnige zuiden. We passeren weer bekende punten maar vanaf het water ziet het er toch weer anders uit en we kunnen Martin vertellen waar we geweest zijn.

Voor de 2e maal varen we onder de Ponte de 25 Abril door. Bij de opening in 1966 werd hij vernoemd naar dictator Salazar maar na een revolutie in 1974 werd Salazar verjaagd en is de brug vernoemd naar die dag. De brug is 2,2 km. lang en 75 meter hoog. Aan de andere kant zien we de Padrão dos Descobrimentos het monument voor de ontdekkingsreizigers.

Aan de overkant het, Museu da Electricidade. Het museum van de elektriciteit opende voor het eerst zijn deuren in 1990 in een voormalige elektriciteitscentrale, de Central Tejo, Taag. Deze centrale heeft er meer dan veertig jaar voor gezorgd dat de lichten in Lissabon bleven branden. Wij zijn daar niet geweest.

Nadat we de Taag afgevaren waren kon er zeil gezet worden en was het een prachtige zeiltocht naar de volgende Rio. Er staat een vlak zeetje dus Marga kan rustig inslingeren en wennen aan de oceaan deining die hier ook al merkbaar is. Bij Cabo Espichel komen we in de luwte van de rotsen.

Aan de andere kant zien we de Padrão dos Descobrimentos het monument voor de ontdekkingsreizigers.

Aan de overkant het Museu da Electricidade.                Het museum van de elektriciteit opende voor het eerst zijn deuren in 1990 in een voormalige elektriciteitscentrale, de Central Tejo, Taag.          Deze centrale heeft er meer dan veertig jaar voor gezorgd dat de lichten in Lissabon bleven branden. Wij zijn daar niet geweest.

 

Nadat we de Taag afgevaren waren kon er zeil gezet worden en was het een prachtige zeiltocht naar de volgende Rio. Er staat een vlak zeetje dus Marga kan rustig inslingeren en wennen aan de oceaan deining die hier ook al merkbaar is. Bij Cabo Espichel komen we in de luwte van de rotsen.

Als we de hoek om zijn merken we aan de zee dat er stroom staat met de nodige stroom rafelingen maar we hebben er geen last van. We genieten van de prachtige omgeving. Aan de ene kant prachtige glooiende heuvels en woeste rotsen afgewisseld met lieflijke strandjes. Aan de andere kant uitgestrekte vlakte met uitgestrekte stranden zover het oog rijkt.

Volgens de pilots moeten we ankeren onder het hoger gelegen fort maar daar liggen allemaal anker boeien voor de lokalen bevolking en daar tussen willen we ons anker niet gooien. Een stukje verder ligt een werf en meren schepen af. Daar kan het dus ook niet.

We gaan een stukje terug en ankeren voor een gezellig strandje. We liggen heerlijk in het zonnetje en het anker houd prima. Die nacht moeten we er een paar keer uit omdat er een flinke wind opsteekt. Door een noordelijke zeewind die tegen de hoge bergen op botst, en er de warme lucht van het land ontmoet, ontstaat een valwind de Nortada. 

Wij liggen in de luwte van die bergen en krijgen dus die valwinden over ons heen, maar het anker houd prima. De Nortada “noordenwind” is een zomerwind langs de westkust van Portugal vanuit noordelijke richtingen, die voornamelijk voorkomt tussen juni en september.  De belangrijkste windrichting is noordnoordoost. De wind wordt voornamelijk gecreëerd door een laag boven het Iberisch schiereiland en een hoog boven de Atlantische Oceaan. De wind wordt plaatselijk versterkt door bergketens. 

 

De volgende dag gaan we kijken hoe het in de haven is. De almanak is er niet duidelijk over, het zou klein en erg druk zijn. Maar dat willen we zelf eerst zien en dan geloven. We varen om dit Ford heen.

Paragraaf schrijf tekst