23 – Alvor, Portimão, Vilamoura naar Ayamonte

 

Eindelijk op 29 september gaan we naar Alvor.          Martin was er steeds een beetje huiverig voor i.v.m. de ondieptes. Maar laatst hoorde we via de marifoon dat je er op zicht prima naar binnen kunt varen en kunt ankeren. Je vaart vlak langs de zandbanken en ik sta op de voor punt de waterdiepte in de gaten te houden. Voor ons vaart een catamaran maar die heeft geen 2 meter diepgang en even later blijkt hij hem bij het strand droog re zetten.

 

We passeren de boeien aan de verkeerde kant, volgens ons zijn ze vergeten ze aan de goede kant te leggen dit jaar of de banken zijn zo ver verschoven?                                                                                          Het is heel apart om hier binnen re varen. Een maal raken we de grond maar komen niet vast te zitten. Op ee n paar meter afstand staan de vogels met droge poten.  Je ziet ze niet op de foto maar de Portugezen zijn alweer druk naar schelpjes aan het zoeken, elke kilo is meegenomen. Wij hebben ze nog niet gegeten, maar ze moeten heerlijk zijn maar ook prijzig

Nog een laatste blik op het uitzicht en dan gaan we ons concentreren op een ankerplek

We varen tussen de geankerde schepen door tot vlak voor Alvor, daar wordt het al snel ondieper. Het is best moeilijk een plekje te vinden om het anker uit te gooien. Het is ongeveer 6 meter diep en de geankerde schepen liggen dicht op elkaar. Het anker ligt, nu afwachten hoe het gaat.  Voor de nacht vinden we dat we te dicht bij de Sobat Kras liggen, een Nederlandse zeilboot. We verhalen en liggen dan wel wat meer in de vaargeul, maar ze varen toch aan beide kanten langs je heen.

 

De volgende morgen lag Martin te lezen in de achterhut toen hij mij heen en weer hoorde lopen met de stoot willen, want we lagen weer langszij de Sobat Kras, of zij bij ons. Dat is vreemd want wij dachten dat we vast lagen. Samen met Hans van de Sobat Kras hebben we de boot weer verhaald en op nieuw geankerd. 

Even later is Hans in de weer om zijn anker op te halen. Zijn ankerketting is om zijn anker geslagen en heeft het anker uit de grond getrokken. Met de bijboot er naar toe en op het moment dat Mart erbij is komt het anker los en valt en raakt net de bijboot met als gevolg een scheur in het voorste compartiment.

Een nieuw contact is gelegd en over en weer wordt er met elkaar         ‘s avonds wat gedronken en gegeten. Hans en Suzan kennen weer mensen die wij ook kennen, de wereld is weer klein, zeker als je zeilt.                                  De boot wordt geplakt en doet het weer.

We vermaken ons uitstekend in Alvor. Het is een gezellig plaatsje met een boulevard aan de haven waar we regelmatig een drankje drinken en uitkijken over de boten. Dat is voor ons genieten!

Ook is het hier heerlijk wandelen in dit wadden behoorlijk grote gebied.

Je hoeft niet in het zand te lopen ook hier hebben ze een prachtige houten loopbrug gemaakt en wil je even uit de zon zitten dan zijn er overdekte gedeelten met banken.

In de poelen pikken de vogels naar voedsel.

Bij hoog water zie je hier niets van dit prachtige landschap. Zoek hier maar eens de vaargeul bij hoog water. De bodem is dan moeilijker te zien.

                                                  Je kunt het hier maanden uithouden, zoals veel Engelsen, als je niet verder wilt zoals wij.                                                     Wij vonden de openheid en de rust erg prettig.

Morgen gaan we voor de derde keer naar Portimão.
Voor de te waterlating van de “Bo” een Nederlands zeiljacht.